połącz punkty
Cały weekend spędziłem na pisaniu tekstu. Mam dziwne wrażenie, że ciągle przypomina rysunek typu „połącz punkty”, w którym nie ma połączeń. Punktami w tym wypadku są wszystkie napotkane postacie, ale chyba klucz wg którego należy je połączyć może być niezrozumiały. doszedłem co prawda do zasadniczej części historii – do jej sedna. Można już połączyć punkty, tak jak ja to zrobiłem. Muszę przedstawić to w ten sposób, chronologicznie, tak żeby można było prześledzić wszystko po kolei, tak jak się stopniowo rozwijało, kawałek po kawałku. Tak, by na koniec można było w to uwierzyć. Przy całym braku zaufania do posłańca, jego wiadomość pozostanie wiarygodna.I wtedy będzie wiadomo, co zrobić.
Przyszedł mi na myśli pewien zasłyszany cytat, w którym jak to zwykle pewnie coś przekręcę. Chodzi o historię. Ktoś powiedział, że w historii nie liczy się to, co się stało. Ważne, kto ją pisze. Ciekawe czy to samo dotyczy historii opisywanych przez dziennikarzy?
czy to ja?
Ja jestem tym, który je pisze. dobre:) ale mało pocieszające…
Dziwne, ale po napisaniu pierwszej wersji tekstu zacząłem się zastanawiać jak żyli ludzie przed wynalezieniem Worda? Laptopów, pecetów, kursorów, klawisza delete, plików zapasowych, kopiowania i wklejania? Kiedy nie można było tak po prostu z jednego dokumentu zrobić dwóch? Skopiować, przeciągnąć, skrócić, bez trudu przeredagować?
tagi: polska | życie | pod rozwagę | społeczeństwo | śledztwo
wydaje mi się, że było łatwiej. Ja wciąż wszystko piszę wpierw na papierze… tylko wtedy tekst ma duszę. Tylko wtedy wkładam w niego wystarczająco wiele pracy… właśnie ze względu na to, że nie można tak łatwo pozwolić sobie na jego zmiany. Rozumiesz, co mam na myśli, prawda? :- )
I jedno i drugie w historii ma znaczenie. Wielką historię muszą pisać ludzie tego godni. I nie chodzi bynajmniej o status społeczny. Oni muszą być wewnętrznie godni. Takie jest moje zdanie… choć wiem, że historia świata wcale przez godnych nie jest pisana. Pozdrawiam :- )